Witaj Droga Kobieto!

Mija kolejny miesiąc tego roku a ja nieustannie cieszę się każdym dniem Czy to znaczy że nie mam zmartwień? Absolutnie NIE! Zmartwień mi nie brakuje, jednak pomimo wszystko – każdy dzień kończę z wdzięcznością za to co jest i zasypiam z uśmiechem na ustach oraz zrelaksowanym ciałem. 

Jak to jest z martwieniem się? Pamiętam, jak lata temu potrafiłam godzinami sobie powtarzać “przestań się martwić” i szukałam jakiegoś zajęcia aby odpędzić od siebie powracające myśli. Myślałam, że to najlepszy sposób aby pozbyć się zmartwien. Jednak im bardziej się starałam tym bardziej te przytłaczające myśli mnie atakowały. Jaki był efekt? Byłam wyczerpana natłokiem myśli, a moje ciało bez przerwy było chore. Wtedy myślałam, że jestem taka chorowita. Jednak to nie była prawda. To moje ciało, które było napięte ze zmartwienia, kumulowało w sobie cały stres i dawało objawy w postaci choroby. Aż w końcu pewnego dnia….

​Odkryłam coś wspaniałego! Zauważyłam że moje zmartwienia zwiększały się, gdy się bardzo bałam, a moje ciało żyło w stanie ciągłego napięcia. Gdy obejmowałam opieką moje napięte mięśnie, to także moja głowa stawała się bardziej myśląca i wytwarzająca pozytywne scenariusze. Moje odkrycie było niesamowite, gdyż moimi działaniami potwierdzałam, że zmartwiona głowa staje się mniej ciężka, gdy moje ciało było zrelaksowane. Wielokrotnie zauważałam że nie da się być równocześnie fizycznie napiętym i emocjonalnie zrelaksowanym.

Jak zmniejszyć moje zmartwienia?Jest na to wiele sposobów. A dla mnie pierwszym z nich jest zadbanie o rozluźnienie mojego ciała, aby nie żyć w ciągłym napięciu. Czy to faktycznie rozwiązało moje problemy? Z pewnością nie rozwiązało, Ale moja głowa zaczęła inaczej spostrzegać pojawiające się trudności. Nie wpadałam w panikę, nie płakałam że już nie dam rady… Zaczęłam inaczej spostrzegać rzeczywistość. Moje zdrowie się znacznie poprawiło, ból mojego ciała stał się mniejszy, a w wielu miejscach zupełnie zniknął. 

​Czy można żyć bez martwienia się?Takie życie byłoby cudowne! Wiem, z całą pewnością, że można świadomie i stopniowo wykreślać słowo “martwię się” ze swojego słownika. Ja bardzo się staram żyć według tej reguły i dzięki temu mam zdecydowanie mniej zmartwień, bo nie nazywam tego w ten sposób.  Jak więc określam to, co mnie niepokoi? Mówię: “zastanawiam się nad…”, albo “moje myśli krążą wokół…”. To jest mała zmiana w wyborze słów, ale daje dystans — to już nie “ja jestem martwieniem”, tylko coś, co się we mnie pojawia. Inną moją strategią jest stwierdzenie „To nie musi być rozwiązane w tej chwili”, gdy moje myśli powracają co chwilę, a ja nie mogę się skoncentrować na rozwiązaniu.  Mówię sobie: „Zajmę się tym krok po kroku” i nie tworzę w głowie żadnych scenariuszy.  Często uświadamiam sobie, że w danej sytuacji nic nie mogę zrobić, powtarzam więc sobie: “nie mam na to żadnego wpływu”. I zawsze pamiętam, że moim największym ratownikiem w trudnych myślach jest Bóg i to Jemu powierzam wszystko, co się dzieje w moim życiu. Sposoby, o których tu wspominam, zawsze się sprawdzają w moim życiu.  A przed podjęciem  jakiekolwiek  działań, rozpoczynam od przeniesienia uwagi na moje ciało – w ten sposób obniżam swoje napięcie i poprzez oddychanie oczyszczam moją głowę z tego, co mi nie służy. 

Bądź szczęśliwa każdego dnia!

Daria